|
| Gepubliceerd op woensdag 26 maart 2008, 09:01 - Bron: erikschaap.wordpress.com | | Dagboek van een raadslid. | Zaanstad - De met instortingsgevaar bedreigde huizen aan de Krommenieër Wilhelminastraat zijn een kolfje naar de hand van de Zaanse Onafhankelijke Groepering.
Of beter gezegd, de hand van fractievoorzitter Leny Vissers, zonder wie de ZOG niet meer is dan een lege huls. Vanaf het begin bijt Leny zich vast in het Wilhelminastraatdrama, maar wel op zo’n manier dat je niet weet of het haar gaat om de getroffen bewoners, het politiek laten sneuvelen van de betrokken wethouders of het profileren van haar eigen partij.
Op de website Z.O.G gaat Leny al volledig los over de Wilhelminastraat, in haar geheel eigen terminologie. ‘Grote schande’, ‘geen woorden voor’, ‘onbehoorlijk’; het zijn de gebruikelijke kwalificaties om de rest van de gemeenteraad en het college in de hoek te zetten als boosdoeners en de ZOG als enige ware volksvertegenwoordigers te prijzen. Geen wonder dat de ZOG op de nieuwe website wilhelminastraatkrommenie.nl is terug te vinden onder het kopje ‘Vrienden’. Wat voor Leny uiteraard weer reden was om een mail rond te sturen ter promotie van deze website.
Op politiekaandezaan.punt.nl gaat Leny middels een ingezonden mededeling nog een stapje verder dan op de eigen site. Woorden als ’schandalig’, ‘meer dan schandalig’, ‘arrogantie’ en ’onverschilligheid’ vliegen je daar om de oren. Het is allemaal de schuld van Piet Keijzer en Robert Linnekamp en ‘het is schandalig dat niemand behalve de ZOG heeft gereageerd op de diverse brieven van de bewoners uit de Wilhelminastraat die vanaf de zomer van 2006 aan alle politieke partijen zijn gestuurd’. Feiten en fictie lopen hier weer eens door elkaar, maar ook dat is een gebruikelijk recept bij Leny.
De Wilhelminastraat is een typisch voorbeeld van de ZOG-werkwijze sinds 1990. Die werkwijze is simpel. Leny schiet vanaf het begin met hagel om zich heen en raakt daarbij zowel onschuldigen als verdachten. De eersten hebben dat uiteraard aan zichzelf te wijten en de laatsten zijn al veroordeeld voor de rechtbank in zicht is. Na de shoot-out trekt Leny vrolijk verder, speurend naar nieuwe mogelijkheden. Achter haar roken de puinhopen langdurig na. Omkijken doet ze echter niet. Voor haar liggen nieuwe problemen, wachtend op de vrouw met de buks.
Ik ben benieuwd of de kiezerspopulatie zich in 2010 nog herinnert dat de ZOG acht jaar eerder toetrad tot het college van B&W. Binnen de kortste keren was zowel het college als de ZOG uit elkaar gespat. De schuld daarvan lag natuurlijk niet bij Leny, maar bij iedereen in haar nabije omgeving. Leny maakt immers geen fouten. Toen niet, nu niet, nooit niet.
Bekijk foto`s of lees reacties op erikschaap.wordpress.com »»
«« terug naar het hoofdmenu |
|
